Wandelen in Cappadocië
De bijzondere regio Cappadocië, in het midden van Turkije, staat bekend om de bizarre tufsteenformaties. Deze zijn ontstaan door uitbarstingen van drie vulkanen en miljoenen jaren van erosie. Veel toeristen bezoeken vooral de bekende plekken, maar wie gaat wandelen in Cappadocië en dwars door de valleien trekt, ontdekt zoveel meer!
Elke vallei heeft weer andere vormen en kleuren. De ene is vrijwel kaal, terwijl de andere weelderig begroeid is. Onderweg kom je te voet talloze bezienswaardigheden tegen. Van grotkerken en oude duiventillen tot stromende rivieren en spannende tunnels.
Groepswandelreis Cappadocië met Sawadee
Reporter Janneke mocht op uitnodiging van Sawadee mee met de wandelreis in Cappadocië. De wandelweek is volledig verzorgd. Dat begint al bij de heenreis: met een overstap in Istanboel vlieg je naar Kayseri. Ook de transfer naar het hotel, waar je de hele week verblijft, alle maaltijden, het vervoer naar de wandelingen en de begeleiding door een reisleider met veel kennis van de omgeving zijn inbegrepen.
Naast de wandelingen staan enkele bekende bezienswaardigheden op het programma, zoals het openluchtmuseum van Göreme en een ondergrondse stad. De lunch bestaat vaak uit een picknick of barbecue onderweg, maar soms eten we in een restaurantje. En voor het diner is het iedere avond weer een verrassing waar de gids ons mee naartoe neemt. Van een restaurant dat volledig door vrouwen wordt gerund tot een restaurant in een grot.
Met de groep ontdek je te voet de hele week allerlei minder bekende pareltjes. Elke vallei is weer anders. Bovendien zijn de wandelingen voor vrijwel iedereen goed te doen. De wandelpaden door de valleien van Cappadocië kennen weinig hoogteverschillen. Wel moet je opletten voor losse steentjes van het tufsteen. Soms is een afdaling wat steiler, maar die duurt nooit lang. De zwaarste wandeling is de beklimming van een berg, waarbij je geleidelijk ongeveer driehonderd meter stijgt.
Welke valleien hebben we met de groep van Sawadee bewandeld? Lees meer over deze wandelreis door de bijzondere regio Cappadocië.
- Groepswandelreis met max. 16 personen.
- Verken te voet het bijzonder mooie Cappadocië.
- Verblijf in één hotel. Maaltijden inclusief.
1. Wandelen door de Zindanönü vallei en Rose Valley
De eerste dag dalen we af naar de Zindanönü vallei, die tussen de dorpen Göreme, Ürgüp en Ortahisar ligt ingeklemd. We doen een programma van een halve dag vandaag, omdat we vanwege wat vertraging midden in de nacht zijn aangekomen.
De afdaling begint al goed, we lopen vrijwel meteen tussen hoge tufstenen wanden door en de bomen zijn getooid in prachtige herfstkleuren. De groep rangschikt zich snel. De sportievelingen voorop en mensen die rustiger om zich heen willen kijken of fotograferen/filmen achteraan.
Het is allemaal geen probleem voor reisleider Çağdaş. Op plekken waar paden elkaar kruisen en verwarring kan ontstaan over de route, blijft hij wachten tot de groep van zestien personen weer compleet is. En dit zonder ons op te jagen. We zijn hier tenslotte om te genieten van het prachtige landschap!
Halverwege de vallei zien we onze allereerste grotkerk. Er zullen er nog vele volgen tijdens deze wandelreis. Het blijkt een uit de rotsen gehouwen Byzantijnse kapel uit de tiende of elfde eeuw. Opvallend aan dit exemplaar is dat de voordeur heel hoog zit. In de loop van de tijd heeft een beekje de bodem meters uitgesleten. Vroeger was de grond hier dus veel hoger!
Na af en toe een korte stop voor uitleg over de natuur en geschiedenis, stuiten we op een kioskje met een Turks ouder echtpaar. Hij verkoopt allerlei heerlijke noten en dadels, zij perst verse sappen uit van sinaasappels en granaatappels. Ongelooflijk hoe snel ze dit doet en de smaak is echt heerlijk!
Na deze oppepper kunnen we er weer even tegenaan, dus wanneer Çağdaş vraagt of we een kleine omweg willen maken, twijfelen we geen moment. We komen terecht in de Rose Valley met prachtige tufsteenformaties en allerlei kleuren in het gesteente. Het is hier wel wat drukker met toeristen te paard en quadrijders, maar het is een adembenemend landschap.
We eindigen in het dorpje Çavuşin met een authentiek karakter. Hier lunchen we in een grotrestaurantje. Wanneer we weer de bus instappen, klinkt net de gebedsoproep door de minaret van de naastgelegen moskee. De mengelmoes van verschillende religies is hier goed voelbaar.
2. Wandelen door de Pigeon Valley
Tijdens de wandelreis van Sawadee wordt er gekozen tussen twee hotels, waar je de hele week verblijft. Dit is of een hotel in het wat toeristischere Göreme, maar wij blijven net buiten de dorpskern van Uçhisar, een rustiger dorp. De ligging is fantastisch, want je wandelt zo het hotel uit en staat dan aan de bovenrand van Güvercinlik Vadisi, beter bekend als de Pigeon Valley.
Deze vallei dankt haar bijnaam aan de vele duivenhuisjes die in het verleden door boeren zijn uitgehouwen in het zachte tufsteen. De poep van deze duiven werd verzameld en gebruikt als meststof voor landbouwvelden en wijngaarden. Blijkbaar is deze dus erg vruchtbaar!
Naast de duiventillen zie je hier talloze grotwoningen- en kerken. Tijdens de afdaling hebben we prachtig zicht op het kasteel van Uchisar die, je raadt het al, ook in het tufsteen is uitgehakt. Bovendien is het hier weer een weelde van mooie herfstkleuren en is het vier kilometer lang genieten tijdens de wandeling naar Göreme.
3. Wandelen door de Gomeda vallei en Pancarlik vallei
Vandaag staat er een langere wandeling op het programma, waarbij we twee valleien combineren. Chauffeur Eyoub rijdt onze bus enthousiast naar beneden, maar komt vervolgens niet meer omhoog. Dat betekent uitstappen voor de hele groep en even een klim maken naar het startpunt van de wandeling. Maar niet voordat iedereen een of twee items voor de picknick in zijn rugtas heeft gestopt. De pakjes olijven, komkommers, tomaten, Turkse broden en bakken hummus en cacik zijn snel verdeeld.
Na de korte klim hebben we een verbluffend mooi uitzicht over de Gomeda vallei. Je kijkt oneindig ver en het enige wat je ziet zijn golfjes van tufsteen in witte en roze tinten. Af en toe is het nog zo onwerkelijk om dit soort landschappen te zien. Om er dan urenlang doorheen te mogen wandelen is echt een cadeautje.
We moeten al snel even de rugtassen af doen, want je kunt hier weer twee grotkerken bewonderen, de Alakara-kerk en de Sint-Basiliuskapel. Het is opvallend hoe laag de ingang en de tunnels zijn. En dan stuiten we op enkele fresco's. Ze zijn behoorlijk beschadigd, maar als je je bedenkt hoe oud deze rotstekeningen zijn, is dat toch heel bijzonder.
Niet alleen de historische bezienswaardigheden zijn interessant, de natuur maakt zeker zoveel indruk. Zo heeft een rivier een tunnel uitgesleten in het zachte tufsteen en daar wandelen we dwars doorheen. Indrukwekkend...
Na enkele uren wandelen en genieten komen we bij een prachtig plekje met picknicktafels en een geweldig uitzicht. De versnaperingen worden uit de rugtassen gehaald en Çağdaş begint alles uit te pakken en de groente te snijden. Ook hier wordt een kioskje gerund door oudere mensen. Naast verse sappen hebben ze de typisch Turkse koffie en thee. Ik ontdek hier de appelthee, zoet maar erg lekker...
Na de lunch wandelen we door de Pancarlik vallei. We zien weer talloze grotwoningen in de rotswanden, oude rotstekeningen en ver beneden ons stroomt een rivier. Je raakt hier echt niet uitgekeken en bovendien worden we aan het einde nog getrakteerd op drie rotskerken. Deze hebben we als groep weer helemaal voor onszelf en blijkt hier weer: als je gaat wandelen, zie je niet alleen veel meer, maar ontdek je ook minder bekende plekjes!
Na de kerken klimmen we de vallei uit, waar de bus op ons staat wachten. We werpen nog een blik op het prachtige uitzicht.
4. Wandelen door de Ihlara vallei
Het is even rijden naar de Ihlara vallei, maar dan heb je ook wat. Ongeveer anderhalf uur richting het uiterste zuidwesten van Cappadocië ligt deze groene parel. Tijdens de busrit valt het op dat het landschap behoorlijk kaal en droog is. Ik vraag me constant af hoe het mogelijk is dat we vandaag de wandeling door de groenste vallei van deze Turkse regio gaan maken.
Onderweg hebben we wel prachtig uitzicht op de Hasan Dağı, een van de drie vulkanen in de omgeving die tijdens vroegere uitbarstingen de oorsprong van het landschap van Cappadocië hebben gevormd. En de verse aardbeien onderweg zijn een ware delicatesse!
En dan rijden we een dorpje binnen en gaapt een metersdiepe kloof ver onder ons. Via trappen dalen we af en je begeeft je opeens in een totaal andere wereld. Groen, weelderig en met een wild stromende rivier. Prachtig! De metershoge, rode kliffen doen aan de Grand Canyon denken. Dit is nu al mijn favoriete vallei, en we zijn pas net begonnen.
We lopen ruim een uur langs de rivier. Soms is het uitzicht weids op de rode kliffen, soms is het meer begroeid. Maar overal is het genieten. Het wordt opeens een stuk drukker. Het blijkt dat halverwege een parkeerplaats boven ons ligt. Als je daar afdaalt, kun je enkele grotkerken bezoeken, iets wat een aantal groepen vandaag dan ook doen. Ik bekijk er een van binnen, maar het is me iets te druk. Even in het zonnetje zitten aan de rivier is zeker geen straf!
Een stukje na de kerken komen we weer bij een leuke picknickplek uit. Hier worden gözleme op open vuur gebakken. Dit zijn Turkse pannenkoekjes met verschillende vulling, zoals spinazie, kaas of Turkse worst. Ze laten zich prima smaken en het plekje is echt heel leuk met rondscharrelende eenden en parelhoenen.
Maar we moeten nog een paar uur verder. Het wordt weer rustiger, de vallei wordt breder, tot we een enorm ver uitzicht hebben op een canyonachtig gedeelte. Indrukwekkend. En dan opeens lopen we de vallei uit. Çağdaş vraagt of we de korte weg via het dorp terug naar de bus willen lopen, of nog met een flinke omweg de andere kant op. De kant waarop hij wijst ziet er in de verte veelbelovend uit en gelukkig stemt de meerderheid van de groep voor de lange route.
Wat we daar tegenkomen is magisch. Onder het goudgele avondlicht (ja, het was echt een lange wandeling vandaag) schitteren kegelvormige formaties ons tegemoet. Dit voelt echt buitenaards.
5. Beklimming mount Bozdağ en wandeling Red Valley
Vandaag staat er een beklimming van een berg op het programma. Mount Bozdağ is ongeveer 1.400 meter hoog, maar aangezien de vallei al op 1.100 meter hoogte ligt, valt het allemaal reuze mee. We beginnen vandaag weer in Çavuşin, inmiddels een bekend dorp voor ons. Leuk contrast: we bezoeken hier zowel een uit het tufsteen gehakt moskeetje als de Kerk van Johannes de Doper.
Maar daarna moeten we er toch echt aan geloven: de beklimming! We stijgen geleidelijk door alweer een adembenemend landschap, dit keer bestaande uit witte tufsteenformaties. Het pad is niet al te steil en na een half uurtje doorzetten staan we al op de top van de Bozdağ.
Dit is een tafelberg, en dat betekent dat je in de vorm van een halve maan over een soort bergrug kunt wandelen, waarbij je amper meer hoeft te stijgen en dalen. Een makkie! Maar goed ook, want onze adem wordt alweer benomen door de prachtige uitzichten aan alle kanten. We hebben Çavuşin inmiddels ver achter ons gelaten.
De afdaling is wel redelijk steil, maar toch goed te doen. Inmiddels wandelt er een zwerfhond mee, die er overigens goed verzorgd uitziet en een erg vriendelijk karakter heeft. Van te voren had ik me wel een beetje druk gemaakt om de verhalen over zwerfdieren in Cappadocië, maar elke hond of kat die we tegenkomen is ontzettend lief en gelukkig niet verwaarloosd.
Halverwege de afdaling staat onze bus op ons te wachten en graaien we weer tassen vol eten mee. Aangekomen in Kızılçukur Vadi, de Red Valley, vinden we alweer een leuke picknickspot en staat de barbecue aan. De gegrilde Turkse worst en aubergines laten zich heerlijk smaken.
Het tweede deel van vandaag gaat door deze Red Valley en hier weet je weer niet wat je ziet. Niet alleen rood gesteente, maar alle kleuren van de regenboog kom je tegen en de uitzichten zijn weer fantastisch.
We stoppen weer even bij een grotkerk, waar een deel van de groep nog de moed heeft in de warmte alle trapjes op te klimmen. De kiosk met drankjes lonkt en de Turkse verkoper doet met enkele woordjes Nederlands wel heel erg zijn best om iets te verkopen. Een lekker koude ijsthee dan maar! En dan is het nog maar een half uurtje lopen en eindigt alweer een mooie wandeldag.
6. Wandeling Zemi Vallei
De laatste wandeldag alweer, en dit keer weer een half dagprogramma. Langs een drukke weg worden we door Eyoub afgezet aan het begin van de Zemi vallei. De afdaling begint even pittig met heel veel treetjes naar beneden. Vorige week lag hier nog teveel modder door regenbuien, maar we hebben de hele week al zonnig weer en nu is er niet zoveel aan de hand.
Deze vallei is wat meer begroeid en daardoor heb je wat minder zicht op de tufsteenformaties. Toch is het heerlijk koel wandelen door de bossen en komen we leuke uitdagingen tegen. Toch nog een pad met wat modder en enkele lage tunnels. De laatste tunnel is zo ontzettend laag dat ik mijn rugzak aan Çağdaş geef en al tijgerend op knieën en ellebogen het einde bereik. Lang zijn is niet altijd handig... Maar wel ontzettend lachen!
Bezienswaardigheid in deze vallei zijn de natuurlijke rotsbogen. Die hadden we nog niet gezien deze week, en zo weet ook de laatste vallei weer te verrassen. Na twee uur wandelen staan we opeens in hartje Göreme en laat de lunch in een restaurant zich weer uitstekend smaken.
Na een bezoekje aan het openluchtmuseum, met nog veel meer grotkerken en prachtig bewaarde fresco's, is het 's avonds tijd voor het afscheidsdiner. Wat hebben we een fantastische wandelweek gehad!
Video: Wandelreis Cappadocië met Sawadee
Janneke nam deel aan de Wandelreis Cappadocië op uitnodiging van Sawadee. Hartelijk dank dat ik mee mocht met deze actieve reis door een uniek gebied! Ik heb van elke stap genoten.
