Ga naar content

Lycië in Turkije

Mooiste plekken in Turkije - Het kustgebied tussen Fethiye en Antalya doet een serieuze gooi naar de titel "mooiste en meest onaangetaste kustlandschap van de Middellandse Zee". Dat komt vooral omdat het een serieus ruig en steil berggebied is (want ook in Turkije zijn de rivierdelta's en vlaktes opgeofferd aan kassenbouw en massatoerisme). Maar in de ruige bergen van Lycië is het op en top genieten van prachtige natuur en indrukwekkende geschiedenis.

Lycië

De regio die nu Lycië wordt genoemd was in de eeuwen voor Christus het woongebied van de Lyciërs, een Grieks sprekend volk dat grote welvaart heeft gekend. Van die rijke cultuur is in het landschap uitzonderlijk veel bewaard gebleven. Indrukwekkend zijn de grote stenen graftombes die her en der op de hellingen te zien zijn, de rotsgraven als een honingraat in steile rotswanden uitgehakt. Fraai zijn ook de tempels en theaters waarvan nog heel veel bewaard is gebleven.

Wandelen in Lycië - Lycian Way

Vandaag de dag komen de meeste toeristen om te wandelen in Lycië. Eind van de vorige eeuw is op initiatief van twee Engelsen de Lycian Way uitgezet, een langeafstandspad van 500 km lengte langs en bovenlangs de kustlijn van Lycië. De Lycische Weg is een prachtige wandelroute over antieke handelswegen en voetpaden door heel verschillende landschappen en biotopen. Inmiddels heeft de Lycische wandelroute grote bekendheid gekregen als één van de mooiste kustwandelingen in de wereld. Het wandelpad wordt ingedeeld in een oostelijk deel en een westelijk deel (o.a. te boeken als groepsreis bij SNP), maar je kan ook de gehele Lycian Way afleggen als meerdaagse wandelreis. Ook al loop je maar een deel, het is een authentiek avontuur van grote klasse.

Mooiste plekken in Lycië

Wat zijn de mooiste plekjes in Lycië? Er zijn een aantal gebieden tot nationale parken verklaard, andere hebben de status beschermd landschap gekregen. De belangrijkste en mooiste parken in Lycie zijn:

1. Olympos Beydaglari Nationaal Park

Het Beydaglari Coastal National Park is een groot natuurpark met als middelpunt de indrukwekkende berg Olympos (ook bekend als Tahtali, de beboste) (2366 m), gelegen ten westen van Antalya, dichtbij de Middellandse Zee. De oostgrens van het park is de zeekust, vanwaar het supersnel naar grote hoogte stijgt. Gevolg is dat allerlei biozones elkaar in rap tempo opvolgen, van mediterraan (0-500 m) met kenmerkende phrygana en maquis vegetatie naar een zone met uitgestrekte zeedennenbossen (500-1500 m), waarboven een zone komt met zeldzaam geworden cederbomen (1500-2000 m). Hierboven een subalpiene en alpiene zone met kale rotsbodem en kussenplanten (2000-2300 m). De top van de Olympos is helemaal kaal. Niet verwonderlijk dat fauna en flora ongekend divers zijn in dit relatief kleine gebied.

2. Chimaera

Binnen het Beydaglari park liggen de archeologische sites Phaselis en Lycisch Olympos. Zeer de moeite waard is de plek Chimaera, waar natuurlijke gassen uit spleten in de rotsbodem komen, permanent brandend, vanzelfsprekend een plek met grote mythische bekendheid in de klassieke wereld. Twee vuurvelden liggen er op ongeveer een kilometer uit elkaar, beiden bevinden zich aan de Lycian Way, maar vooral het laagstgelegen vuurveld wordt vaak bezocht.

3. Termessos-Güllük Dağ National Park

Waar ten noordwesten van Antalya de vlakte eindigt en het Güllük-gebergte begint, ligt de antieke stad Termessos, ook wel het "Machu Picchu" van Turkije genoemd. De directe omgeving van deze zeer spectaculaire archeologische bezienswaardigheid van Turkije is tot nationaal park verklaard, het Güllük Mountain (Termessos) National Park. Termessos ligt op een hoogte van 1050 meter, op de Solymos berg zoals deze in de oudheid werd genoemd, te midden van steile bergtoppen en diepe kloven, vaak gehuld in de wolken wat de mystieke sfeer van de plek sterk verhoogt. Het park is uitzonderlijk rijk aan flora en fauna met een aantal zeldzame soorten zoals de bezoargeit, het wilde damhert en de caracal. Er zijn wandelingen in het park, o.a. naar de Mecine Canyon, met rotswanden tot 600 meter hoog.

4. Natuur bij Patara

Dit natuurgebied is een groot alluviaal gebied, met een omvang: 190 km², in de monding van de Xanthos-rivier, bij de stad Patara. Het bestaat uit een fraai 16 kilometer lang zandstrand dat de bedreigde onechte karetschildpad (Caretta Caretta) nog als broedplek gebruikt. Een groot moerasgebied herbergt meer dan 160 soorten moerasvogels waarvan er enkele met uitsterven worden bedreigd. Speciaal is ook het dichtbeboste duingebied achter het strand met de prachtige overblijfselen van Patara, ooit een van de belangrijkste Lycische steden. Hoogtepunten zijn de hoofdstraat van Patara, de stadspoort en het Grote Theater. Ondanks het feit dat het beschermd natuurgebied is, is de toegang vrijwel ongelimiteerd en vinden er volop toeristische activiteiten plaats, wat tot bezorgdheid van natuurbeschermers leidt.

5. Cirali

Cirali was ooit een populair hippie-oord, nu een relaxed dorp aan de voet van de dichtbeboste Olympos-hellingen, aan een fraai 4 km lang zandstrand. Het is een prachtige plek waar duurzaam toerisme hoog in het vaandel staat. De bevolking neemt actief deel aan het behoud van de natuur in Lycië, waaronder de bescherming van de zeeschildpadden die er elk jaar eieren komen leggen.

6. Beycik

Beycik - Kemer is een bergdorp hoger op de helling van de Olympos, en het startpunt voor schitterende excursies in het Beydaglari-gebergte.

7. Kekova

Het Kekova gebied is geen nationaal park, maar uitgeroepen tot een speciaal beschermd gebied vanwege de culturele en geografische rijkdom van het eiland Kekova en de verzonken stad voor het vissersdorp Simena. Het is een poging om toeristische ontwikkeling beperkt te houden in dit biologisch en ecologisch vatbare gebied. De verzonken stad werd vernietigd door een aardbeving in de 2de eeuw. Je kan er uitstekend zwemmen en duiken, maar de beste manier om het eiland te zien is per kajak. Ga kajakken langs de kust van Kekova en glijd over de ruïnes van de verdwenen stad.

Dieren in Lycië

Op grafkisten en op reliëfs zie je afbeeldingen van leeuwen en luipaarden, toen nog in grote aantallen voorkomend in de bergen. De laatste wilde dieren zijn laat in de 19de eeuw geschoten, maar nog altijd is er veel wild te ontdekken: verschillende hertensoorten, wilde geit (Capra Aegagrus), caracal (Perzische lynx), das, stekelvarken, Perzisch eekhoorn en steenmarter. Reptielen leven er nog in grote aantallen, waaronder kameleon en Europese agame (Stellio Stellio).

Afbeelding van Cindy Theunissen
Geschreven door
Cindy Theunissen
Feedback geven